
ရှေးသောအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်အခါက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မျောက်တစ်ကောင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုမျောက်သည် အလွန်ဉာဏ်ပညာ ထက်မြက်ပြီး၊ အလွန်သတိရှိသည်။ သူသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော် မျောက်များနှင့်အတူ တောထဲ၌ နေထိုင်သည်။
တစ်နေ့သောအခါ မျောက်အုပ်သည် သစ်သီးများ စားသောက်ရန် အလွန်ကြီးမားသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို တွေ့ရှိကြသည်။ သစ်ပင်သည် အလွန်အသီးများပြီး၊ မျောက်အုပ်သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြသည်။
“အပေါင်းအဖော်တို့၊ ဤသစ်ပင်သည် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤသစ်ပင်မှ သစ်သီးများကို စားသောက်ကြမည်” ဟု မျောက်အုပ်၏ ခေါင်းဆောင်က ပြောလေသည်။
ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်သည် သစ်ပင်ကို သတိပြုမိသည်။ သူသည် သစ်ပင်သည် အလွန်အသီးများသော်လည်း၊ အမြစ်သည် အလွန်အားနည်းကြောင်း သတိပြုမိသည်။
“အပေါင်းအဖော်တို့၊ ကျွန်ုပ်သည် ဤသစ်ပင်ကို သတိပြုမိသည်။ အပင်သည် အလွန်အသီးများသော်လည်း၊ အမြစ်သည် အလွန်အားနည်းသည်။ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းပါက၊ ဤသစ်ပင်သည် ပြိုလဲသွားနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားသစ်ပင်များမှ သစ်သီးများကို စားသောက်သင့်သည်” ဟု ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်က သတိပေးလေသည်။
သို့သော် မျောက်အုပ်၏ ခေါင်းဆောင်သည် ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်၏ စကားကို မယုံကြည်။ “အပေါင်းအဖော်တို့၊ မင်းသည် အလွန်ကြောက်တတ်သည်။ ဤသစ်ပင်သည် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤသစ်ပင်မှ သစ်သီးများကို စားသောက်ကြမည်” ဟု မျောက်အုပ်၏ ခေါင်းဆောင်က ပြောလေသည်။
ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်သည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအား ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ သူ၏ စကားကို မည်သူမျှ မနာခံကြ။ သူသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအား အလွန်ဝမ်းနည်းစွာ ကြည့်ရှုနေရသည်။
ထိုည၌ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလေသည်။ လေသည်လည်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်သည်။ မနက်မိုးလင်းသောအခါ မျောက်အုပ်သည် သစ်ပင်ကြီးသည် ပြိုလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ မျောက်အုပ်၏ ခေါင်းဆောင်နှင့် အခြားသော မျောက်အများစုသည် သစ်ပင်အောက်၌ ပိ၍ သေဆုံးသွားကြသည်။
ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်သည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များ၏ အဖြစ်ကို ကြားသောအခါ အလွန်ဝမ်းနည်းလေသည်။ သူသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအား ကယ်တင်ရန် မတတ်နိုင်ခဲ့။
“အကျွန်ုပ်သည် သူတို့ကို သတိပေးခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့သည် ကျွန်ုပ်အား မယုံကြည်။ ကျွန်ုပ်သည် သူတို့ကို မကယ်တင်နိုင်” ဟု ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်က ညည်းတွားလေသည်။
ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်သည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များ၏ အဖြစ်ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူသည် အခြားသော မျောက်များနှင့်အတူ အခြားသစ်ပင်များသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားလေသည်။ သူသည် ပညာရှိသော မျောက်အဖြစ် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအား သတိပေးရန် နှင့် ကာကွယ်ရန် အမြဲတမ်း အသင့် ဖြစ်နေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်သည် ပညာရှိသော မျောက်အဖြစ် နာမည်ကျော်ကြားသည်။ သူ၏ ပညာနှင့် သတိရှိမှုသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအား အန္တရာယ်မှ ကယ်တင်သည်။
ဤဇာတ်တော်သည် ပညာရှိခြင်း၊ သတိရှိခြင်းနှင့် သတိပေးခြင်းတို့၏ အရေးပါပုံကို သင်ကြားပေးသည်။ အခြားသူများ၏ အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ခြင်းသည် အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်စေသည်။
— In-Article Ad —
ပညာရှိခြင်းနှင့် သတိရှိခြင်းသည် အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ပေးသည်။ အခြားသူများ၏ အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
ပါရမီ: ပညာ
— Ad Space (728x90) —
486Pakiṇṇakanipātaဘုရားလောင်းနှင့် မှားယွင်းသောမင်းကြီးကောသလတိုင်းတွင် 'အဂ္ဂိရဇ်' အမည်ရှိသော မင်းကြီးတစ်ပါး စိုးစံတော်...
💡 သနားကရုဏာစိတ်သည် ကောင်းကျိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်
69Ekanipātaမဟာသီဝကဇာတ်ရှေးရှေးအခါက သီဝိကတိုင်းတွင် မဟာသီဝကမင်းကြီး အုပ်စိုးတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် အလွန်အသိဉာဏ်...
💡 အုပ်ချုပ်သူသည် ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်ရမည်။ အလှူပေးခြင်းသည် နောင်ဘဝ၌ အကျိုးများ၏။
170Dukanipātaနိမိရာဇ် ဇာတ်တော် အံ့မခန်းဖွယ် ကောင်းလှသည့် နိမိတ်များ ရှေးရှေးအခါက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည...
💡 ဤဇာတ်တော်သည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာနှင့် ကောင်းမှုကံ၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ပြသလျက်ရှိ၏။ ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းမွန်ခြင်းသည် နတ်ပြည်သို့ ရောက်စေ၏။ သူတစ်ပါးတို့အား ကူညီထောက်ပံ့ခြင်းသည် အမြတ်ဆုံးသော အလှူ ဖြစ်၏။
216Dukanipātaမေခလ (Meghala Jataka)ရှေးသောအခါက သာဝတ္ထိပြည်၌ ဘုရင်တစ်ပါး စိုးစံတော်မူသည်။ ထိုဘုရင်၏ မိဖုရားမှာ အလွန...
💡 တဏှာ၏ အကျိုးဆက်မှာ ဆိုးရွားသည်။ အတ္တကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပါက အမှားများ ကျူးလွန်တတ်သည်။
179Dukanipātaသီဟရာဇာ ဇာတ်တော် (The Lion King Story)ရှေးအခါက ဗာရာဏသီမြို့တွင် သီဟရာဇာ မင်းကြီး အုပ်စိုးစံပျော်နေ၏။...
💡 တဏှာကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် စိတ်၏ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ရရှိစေ၏။
208Dukanipātaခန္တီ ဇာတ်တော်ရှေးတစ်ခါတုန်းက ခန္တီ အမည်ရသော သမင်မင်းတစ်ဦးသည် ဟိမဝန္တာ အရပ်ဝယ် စိုးစံတော်မူ၏။ ထိုသမင...
💡 ခန္တီတရားသည် မည်သည့် အခက်အခဲကို မဆို ရင်ဆိုင်နိုင်သော အစွမ်းကို ပေးစွမ်းသည်။
— Multiplex Ad —